کاربید سیلیکونو الماس هر دو ماده سختی بالا هستند ، اما سختی آنها یکسان نیست و تفاوت هایی وجود دارد. دلیل تفاوت عمدتا به دلیل ساختارهای مختلف کریستالی آنها و نحوه اتصال اتم ها به یکدیگر است.
الماس از اتم های کربن خالص متصل به پیوندهای کووالانسی تشکیل شده است ، با این که هر اتم کربن پیوندهای کووالانسی قوی با چهار اتم کربن اطراف تشکیل می دهد تا یک ساختار کریستالی بسیار پایدار تشکیل شود. این ساختار باعث می شود که الماس سخت ترین ماده در طبیعت باشد ، با سختی Mohs 10.
از سختی زیاد الماس در برش ، سنگ زنی و حفاری استفاده می شود. با این حال ، الماس در دماهای بالا پایدار است و مستعد واکنش های شیمیایی با فلزاتی مانند آهن است که کاربرد آن را تا حدی محدود می کند.
اگرچه ساختار کریستالی کاربید سیلیکون نیز با پیوندهای کووالانسی متصل است ، اما اتم های سیلیکون و کربن در آن از نظر اندازه و الکترونگاتوری متفاوت است. در نتیجه ، پیوندهای کووالانسی در کاربید سیلیکون نسبتاً ضعیف است و در نتیجه سختی آن کمی پایین تر از الماس است. کاربید سیلیکون دارای سختی Mohs در حدود 9.2 است.
کاربید سیلیکون از پایداری حرارتی بالا و مقاومت در برابر خوردگی برخوردار است که به آن اجازه می دهد تا عملکرد خوبی را در دماهای بالا و محیط های خورنده حفظ کند. علاوه بر این ، کاربید سیلیکون دارای هدایت حرارتی بالایی و ضریب کم انبساط حرارتی است که در دمای بالا به خواص حرارتی بهتری می بخشد.
